※ ขอระบายหน่อยเถอะเกี่ยวกับเรื่องนิยาย ※
posted on 31 Jan 2012 19:07 by linealucifer.
.
.
คือก่อนอื่นเลยต้องขอพูดว่าไม่เคยนึกมาก่อนว่าชีวิตนี้จะได้เขียนเอนทรี่แบบนี้ด้วย
ถ้าหากว่าใครคุยกับเราแบบ msn จะรู้ว่าโดยส่วนตัวนิสัยของเราแม่ม บ้าบอมาก
แต่เราขอได้ระบายบ้างเถอะ...
สืบเนื่องมาจากเอนทรี่นี้
.
.
.
เอาจริงๆตามความรู้สึกของผมอย่างที่บอกไปว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรก
ผมไม่ได้คิดอะไรมากมายจริงๆนอกจากเสียใจเล็กๆ
แต่แบบเมื่อวานตอนประมาณเที่ยงคืน อ่านหนังสือเสร็จพอดีเลยเข้าไปเปิดดูอะไรเรื่อยๆ
แล้วเจอคอมเม้นท์นี้
.
.
.
เนื้อหาคอมเม้นท์คือการปลอบใจและไกล่เกลี่ย ของท่านทั้งสองนี้
ทีนี้ผมเลยลองไปเปิดที่นิยายของ 'เขา'
แล้วเจอประกาศนี้
.
.
.
ลงชื่อเรื่อง ทุกอย่าง หมด ครบ
.
.
.
อยากจะให้ย้อนลองไปอ่านประกาศของผมเล็กน้อย
ผม...ไม่ได้เอ่ยถึงเรื่องที่เขาทำกับผม
ผม...บอกแค่ความรู้สึกว่าเสียใจเฉยๆ
ผม...ไม่ได้เอ่ยว่าเขาคือใคร
ผม...พยายามปกป้องเขาอย่างเต็มที่ ทุกคนย่อมมีสิทธิ์ผิดพลาดผมเองก็รู้
.
.
.
ผมเองก็ใช่ว่าจะคนดี หลายครั้งที่แม่มผิดพลาดอ่ะ
แต่...เท่าที่ผมเห็นที่เขาทำกับผมมันทำให้ผมเกิดความรู้สึกว่า
.
.
.
ขณะที่ผมไม่เอ่ยถึงเขา...เขาก็เอ่ยถึงผมกับคนอื่น
เขาทำให้เรื่องเล็กๆของคนสองคนเป็นเรื่องของคนหมู่มาก
.
.
.
ถ้าดูจากคอมเม้นท์ในนิยายของผมหลังจากประกาศไปแล้วจะรู้ว่า คอมเม้นท์ส่วนใหญ่นั้นมีแต่ให้กำลังผมทั้งสิ้น หรือถ้าไปดูคอมมเม้นท์ของนิยายเขาก็จะไม่มีคอมเม้นท์ด่าเขาเลยแม้แต่น้อย
เพราะผมไม่อยากให้เรื่องมันบานปลาย
.
.
.
แต่นี่...อะไร?
ขณะที่ผมปกป้องชื่อเสียงของเขา ไม่เอาเรืองของเขาไปพูด อึดอัดแม่มแทบตาย
แต่เขาทำกับผมแบบนี้?
ยอมรับ...โคตรแย่อ่ะ
แบบนี้เขาไม่ตบผมแล้ว
เขากระทืบผมเลยดีกว่า
.
.
.
ผมไม่ไปเม้นท์พูดกับเขาตรงๆในบทความ...เพราะผมปกป้องชื่อเสียงของของเขา
เลยส่งข้อความลับ
แน่นอน ข้อความลับนั่นไม่ได้มีประโยคขู่อะไรเลยแม้แต่น้อย
.
.
.
หลังจากที่ผมได้ส่งข้อความลับไปหาเขา
.
.
.
เขาตอบกลับมาซึ่งเป็นช่วงดึกๆ ซึ่งปกติผมจะนอน วาดรูปหรือถ้ามีสอบจะอ่านหนังสือเรียน
เขาส่งมาประมาณ 3 รอบ
.
.
.
แล้วตอนเที่ยงคืนผมมีโอกาสได้อ่าน แต่ไม่สามารถตอบกลับได้เพราะเล่นในมือถือ
.
.
.
รอบที่ 1
(ผมยังขอคงสโลแกนเดิมแล้วกัน...ผมจะปกป้องชื่อเสียงของเขา...แม้ว่าผมจะโคตรเสียความรู้สึกก็เถอะ)
.
.
.
รอบที่ 2
...คือเราไม่ต้องการให้เขาประนามตัวเอง สิ่งที่เราต้องการคือ แค่จัดการเปลี่ยนคาแรกเตอร์เท่านั้น
.
.
.
รอบที่ 3
คุณบอกว่าคุณเสียดาย...
เสียดายที่ตอนนี้นักอ่านเยอะ เสียดายที่กำลังได้รับความนิยม
คุณเสียใจที่ได้ทำ คุณร้องไห้
แล้วผมล่ะ...
ผมร้องไห้ไม่ได้เลยหรอ?
.
.
.
ผมไม่ได้เสียใจเรื่องนิยาย แต่ผมเสียใจที่คุณทำกับผมมากกว่า
.
.
.
สำหรับคอมเม้นท์นี้ที่เขาเม้นท์ตอบนักอ่านในหน้านิยายเขา
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ตามความรู้สึกเรานะ...
เจอแล้วแม่มโคตรเจ็บอ่ะ
คุณบอกว่าคุณเสียใจ คุณขอโทษ
แต่คำพูดของคุณในคอมเม้นท์นี้ทำเอาเรารู้สึกว่าคุณไม่ได้คิดแบบที่คุณบอกเรานะ
.
.
.
สำหรับเมื่อคืนวานประมาณเที่ยงคืน
น้องเขาวิ่งออกมาสารภาพเม้นท์ที่หน้านิยายเรา
เราแทบลบไม่ทัน
ไม่ใช่อะไรหรอก
อย่างที่เราบอกไป
เราพยายามปกป้องน้องเขา
ถ้าดูดีๆ หน้านิยายน้องเขาไม่มีนักอ่านเราไปโวยเลยสักคนเดียว
เราอยากให้แม่มเป็นเรื่องเล็กๆว่ะ
.
.
.
แต่แม่มเจอแบบนี้แล้ว
พูดไม่ออก
บอกไม่ถูก
.
.
.
เราไม่เคยเอาเรื่องนี้เขาไปพูดกับใครเลย
...ไม่บอกนักอ่าน กระทั่งกับเพื่อนสนิทแม่มก็ไม่บอก
...แต่น้องเขาทำกับเราที่พยายามปกป้องน้องเขาแบบนี้
.
.
.
ขอเวลาเราทำใจครู่ใหญ่ๆนะ
.
.
.
ปล. เป็นไปได้ถ้าอ่านจบเราอยากให้เม้นท์หน่อย ไม่ต้องเอาใจเราหรอก
เรามีเหตุผลพอ...ด่าเราก็ได้เผื่อเราจะตาสว่างลืมเลือนอะไรบางอย่างไป
.
.
.
ปล2.ถ้าถามว่าเราอยากได้อะไร...เราต้องการให้เขาแก้ในจุดที่เลียนแบบเราไปเท่านั้นเอง...
.
.
.
